Chattanooga – Athens

Hoi allemaal,

Ik ben inmiddels gearriveerd in Nashville, maar heb in de tussentijd niet bijster veel gezocht naar internet (en dus ook niet gevonden). Hier staat er weer een oud barrel bij de receptie (nouja, adt moet het voorstellen…het is niet veel soeps, maar goedkoop :), dus dat misbruiken we dan maar even.

Goed, ik was gebleven bij mijn laatste avond Atlanta. De volgende dag kon ik om 14.30 uur mijn auto ophalen op het vliegveld; en moest ik om 12.00 uur uitchecken uit het hotel. Dat werd dus een beetje uitslapen; spulletjes bij elkaar pakken, en langzaam maar zeker richting marta-station, om de trein naar het vliegveld te pakken. Dat ging allemaal nogal voorspoedig, dus was ik ruim van te voren aanwezig. Toen maar gewoon lekker op een bankje in het zonnetje gezeten, kijken naar opstijgende vliegtuigen (en dat zijn er nogal wat….). Toen stond ik stipt op tijd bij de balie van Alamo, deze ronde. Die probeerden me natuurlijk nog weer allemaal extra’s aan te smeren, maar daar heb ik voor gepast. Toen met de bus naar de verhuur zelf, waar het 1 grote gecombineerde toestand was tussen Alamo aan de ene kant en National aan de andere kant. Ik vond het maar verwarrend. Verder was het vorige keren zo dat je dan bij een balie je kenteken doorkeeg, en waar het ding geparkeerd stond. Niets was nu minder waar: je liep naar de categorie die op jou van toepassing was, en dan pak je maar een auto. Voor de zekerheid dat nog even binnen nagevraagd, maar zo werkte het echt. Raar, maar ok. Bij de afdeling ‘compact’ was het makkelijk kiezen: op deze plek stond er maar liefst 1tje. Een Pontiac G5, antraciet. 2-deurs, en met een enorme spoiler achterop. En een nummerplaat wederom uit een staat waar ik nog niet geweest ben (en wellicht ook niet ga komen, dat weet ik nog niet): Florida. Het moet allemaal niet gekker worden :) Er was meer dan genoeg been- en hoofdruimte, cruisecontrol, airco, etc, alles erop en eraan. Daar maar mee gaan rijden, en dan kom je in het woud van wegen rond het vliegveld van Atlanta terecht. Horror! Ik wilde een hele slag naar het noorden maken, kijken of ik Chattanooga zou kunnen halen die dag; ondanks dat het natuurlijk al relatief ver in de middag was. Ik de snelweg op; dat ging prima. Maar voordat ik het doorhad zat ik op een ‘exit only’ rijstrook, en kon ik er alleen nog maar weer af. Oeps. Het was een hele rare plek, dus echt keren wilde niet, dus maar een beetje gaan rondcirkelen. Dat werk meer rondcirkelen, en nog meer…en nog meer… ik was het spoor een beetje bijster. Totdat ik doorhad dat ik langzaam maar zeker ook richting het noorden ging, omdat ik stomgenoeg stationsnamen van Marta-stations herkende. Op een gegeven moment kreeg ik ook weer grotere en bredere wegen te pakken; en vanzelf kwam ik ook weer bij de snelweg terecht. Die weer opgereden, en toen stevig door naar het noorden. Chattanooga heb ik nog gehaald, gelukkig. Daar een motel opgesnord, en vervolgens wat gegeten bij een Applebee’s, of iets vergelijkbaars. Niet slecht, niet duur, en dichtbij. Kortom, prima.

Vervolgens de volgende dag besloten de omgeving wat te verkennen, want daar waren toch wel een paar dingen die meer dan de moeite waard zijn, zoals de ‘Ruby Falls’, een waterval van een meter of 40-45 hoog, die -binnenin- een berg zit (de zgn. Lookout Mountain). Heel erg bijzonder, en erg indrukwekkend en mooi om te zien. Ook ben ik nog naar zgn Rock City gegaan. Dat heeft echter niets met gitaargeweld te maken, maar met stenen. Er lag een rotstuin ook verderop bovenop die berg, en die was -erg- mooi aangelegd, met allemaal aparte planten, en een uitzichtsplateau waarvandaan je 7 staten kunt zien: Georgia, Tennessee, North Carolina, South Carolina, Alabama, Kentucky, Virginia. Das best veel. Een belangrijk punt ook tijdens het uitvechten van de Civil War. Toen ben ik downtown Chattanooga gaan verkennen, met allemaal oude en nieuwe bruggen over de Tennessee River, en ook het beginpunt van de vreselijke Trail of Tears. Heel zuur, het monument dat daar aan gewijd is, is alweer enige tijd stuk, kapot, etcetera. En het repareren heeft duidelijk niet de hoogste prioriteit…jammer. Toen een restaurantje daar opgezocht, en ook daar weer goed gegeten. De tank nog even volgegooid (vlak bij mijn motel was een tankstation met benzine, altijd handig. Je ziet onderweg wel -erg- veel gasstations die benzineloos zijn (plastic zak over de vulslang heen), maar er zijn er als je zoekt ook wel genoeg te vinden waar je gewoon kan tanken. Ik heb dat nu 2x gedaan, 1x voor 3.99/gallon, en 1x voor 3.49/gallon. Dat valt dus ook nog wel mee, de 4-dollar-grens is nog niet overschreden :)

De volgende dag (gisteren dus) ben ik vanuit Chattanooga naar het oosten gereden, om via Cherokee National Forest naar de Cherohala Skyway (zoek maar op google maps) te rijden. Die was -zeer- indrukwekkend. Het heeft 30 jaar geduurd om het ding aan te leggen, er zijn ontzettend veel tax dollars ingestoken, maar ik vond het prima er over heen te mogen en kunnen rijden. De bomen beginnen al heel duidelijk een herfst-deken over zicht uit te spreiden, met als gevolg dat het erg erg, erg, erg fraai uitziet allemaal. Veel gestopt, veel plaatjes gemaakt, erg genoten. Klaar met die rondrit (in totaal toch wel een 250 mijl ofzo, dat viel niet tegen) ben ik in Athens, TN uitgekomen. Daar weer snel in de buurt wat gegeten.

Vandaag ben ik vanuit Athens, TN weer via binnendoorweggetjes naar Nashville toegereden; en daarbij de tijdszonegrens van Eastern naar Central gepasseerd. Het grappige is dat ik onderweg geen enkel bord ben tegengekomen dat dit aangaf; ik zag op de kaart dat het zo was aan de plaatsnamen die ik onderweg tegenkwam. Bij Murfreesboro had ik de binnendoorweggetjes wel gezien, en ben ik via de interstate doorgereden naar Nashville, alwaar ik nu vanmiddag een motel voor 3 nachten geregeld heb; en ik de komende dagen dus Nashville onveilig ga maken.

Later wil ik overigens nog routes op google maps aangeven, foto’s bijplaatsen, en meer van dat soort zaken; maar dat komt waarschijnlijk pas als ik weer thuisben. Dus dan moeten jullie het verhaal dan nog maar een keer doorlezen, haha.

Reacties zijn zeer welkom (dank, reageerders, als je dat al gedaan hebt! Leuk!); je mag ze ook mailen als je dat niet via de blogspot wilt doen, uiteraard.

Join the Conversation

3 Comments

  1. Wel fijn ergens dat je herkende dat je (enigszins) de goede kant op ging… anders moet je vooral hopen dat je nog een motel weet te vinden :-)

    Klinkt wel alsof je de spirit aardig te pakken krijgt daar :-)

    En… Remember the Alamo :-P

  2. Een waterval van een meter of 40-45?

    Waterval kijken? Ik wil bowlen !

    Even zonder gekheid, klinkt allemaal leuk.

    Wietse’s got the blues in Nashville, Tennessee

    PS. Onze FW-opschoon actie gaat morgen waarschijnlijk niet door, toch?

Leave a comment

Leave a Reply