Andrew Jackson – and more

Was de 7e president van de USA (toen nog bestaande uit een staat of 26, er zijn er onder zijn bewind 2 bij gekomen), en had een optrekje in de buurt van Nashville, TN. Toen nog echt extreem westelijk gelegen in het land; nu is dat lastig voor te stellen. De man wilde altijd graag General Jackson genoemd worden, heeft wat oorlogjes uitgeknokt met Britland, en was succesvol katoenboer. Al met al genoeg reden om een flink huis neer te zetten op wat nu ‘The Hermitage’ heet, een minuut of 20 hiervandaan. Erg interessant om meer te weten te komen over die periode in de geschiedenis van de USA, en over hoe zo’n katoenplantage vroeger nou gerund werd, enzovoorts. Uiteraard is een onvermijdelijk onderdeel hiervan de slavernij; de man hield er op een gegeven moment een stuk of 120 op na, en dat was in de wijde omtrek een enorm record. Typisch ook is dat over zijn leven natuurlijk alles maar dan ook alles gedocumenteerd en teruggevonden is, maar dat je voor de verhalen over de slaven die er leefden, elke korrel zand van het -nogal- grote terrein om moet keren in de hoop iets op te graven dat wat informatie geeft. Intrigerend is ook de schadevrije manier waarop hij de Civil War doorgekomen is: de noorderlingen vonden dat hij een goede president geweest was – vriendjes blijven, en de zuiderlingen vonden dat-ie een goede plantage-eigenaar was – vriendjes blijven. Uiteindelijk ben ik toch wel flink wat uur daar vandaag geweest, om ook zelf een bolletje katoen te plukken (het is best zacht, als je de zaden eruithaalt), het huis en alle dingen eromheen te bewonderen. Daarna wou ik nog naar de Belle Meade plantation gaan, maar daarvan was de ingang spoorloos… of ik keek gewoon met mijn neus. Wel een erg mooie wijk, dat Belle Meade. Allemaal mooie optrekjes, oprijlanen, bomen, heuvels, etcetera. Zoals in de film, maar dan echt :)

En over film gesproken..ik bedacht me dat het wel een leuk idee zou zijn om eens een Amerikaanse bioscoop aan de binnenkant te bekijken, en dat was snel geregeld. Zodoende ben ik na een ove(r/n)heerlijke lasagna een bioscoop binnengewandeld, die maar liefst 20 zalen had, en geen stoelnummering, wel heel veel beenruimte en zitcomfort, kortom, prima. Vooral omdat er maar 10 mensen waren die mee wilden knokken om die plaatsen, dus dat was goed te doen. Film van eerste keus draaide helaas niet (de nieuwe van de Coen brothers), dus toen voor ‘Righteous Kill’ gegaan, met Al Pacino in een meesterlijke rol. Verder is de film niet superdesuperbijzonder, maar de plotwending aan het einde is onverwachts genoeg om hem wel positief te beoordelen.

Morgen is het tijd voor de rit naar Memphis, ik ga zo eens verzinnen of ik dat via de grote weg wil gaan doen, of dat ik een binnendoor-route probeer te verzinnen. Maar sowieso is het binnen 1 dag ruimschoots te doen om daar aan te komen :)

Leave a Reply